ظریف در 1400، مردم را پایِ صندوق رای می کِشاند؟

به گزارش وبلاگ گفتگو، روزنامه شرق: انتخابات مجلس شورای اسلامی و بازماندن اصلاح طلبان از ورود به مجلس باعث شد که در چند حوزه پرسش هایی مطرح گردد؛ ازجمله آنکه آیا اصلاح طلبان باتوجه به محدودیت هایی که ازسوی شورای نگهبان پیش روی خود می بینند، می توانند با نیروهایی که در اختیار دارند باز هم به قدرت سیاسی بازگردند؟ یا اینکه آیا مشارکت پایین مردم در انتخابات سال گذشته نشان دهنده فروریختن کامل سرمایه اجتماعی اصلاح طلبان است و باتوجه به مشکلاتی که در کشور وجود دارد و فشارهای فزاینده مالی که به مردم وارد می گردد، آیا اصلاح طلبان قادر خواهند بود که سرمایه اجتماعی خود را ترمیم نمایند؟

ظریف در 1400، مردم را پایِ صندوق رای می کِشاند؟

آیا در بازه کوتاهی که تا انتخابات ریاست جمهوری 1400 باقی مانده است، نیروهای این جریان می توانند دو مورد مذکور را برطرف و با یک روش منسجم انتخاباتی، در انتخابات سال آینده پیروز شوند؟

با درنظرداشتن چنین پرسش هایی چند وقتی است که گمانه هایی درباره سیاست انتخاباتی اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری مطرح می گردد و در میان این برآورد ها نام محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه کشورمان، به عنوان نامزد نهایی اصلاح طلبان شنیده می گردد.

موافقان حضور او باور دارند که به دلیل محبوبیت این شخصیت سیاسی در میان نخبگان سیاسی و عموم مردم او شخصا دارای سرمایه اجتماعی است. در واقع این حدس و گمان مبتنی بر آن است که او در عین حال که رسما در جریان اصلاحات تعریف نمی گردد، اما وجوه مشترک زیادی با این جریان دارد و ممکن است که اصلاح طلبان بتوانند با او به یک توافق نهایی دست یابند. از سوی دیگر، اصلاح طلبان هم افزون بر ازدست دادن سرمایه اجتماعی خود، همچنان خطر ردصلاحیت نیروهای شاخص خود را احساس می نمایند؛ بنابراین شاید برایشان مناسب باشد از فردی حمایت نمایند که علاوه بر آنکه خودش دارای سبد رأی بالایی است، احتمال تأیید صلاحیتش به مراتب بیشتر از اصلاح طلبانی است که حتی در انتخابات مجلس هم تأیید صلاحیت نشدند. از سوی دیگر، اصلاح طلبان می توانند با حمایت از چنین شخصیتی دیگر تن به ائتلاف با یک نیروی کاملا اصولگرا ندهند تا دیگر متهم به استفاده از نامزد اجاره ای نشوند و از این حیث هم در میان افکار عمومی مسئولیت کمتری متوجه شان گردد.

موافقان احتمال حضور ظریف در انتخابات 1400

چند وقت پیش علی صوفی احتمال حضور ظریف در عرصه ریاست جمهوری را رد نکرده بود و گفته بود: هرچند دیپلمات ها از ورود به جناح بندی های سیاسی منع هستند اما گرایشات سیاسی آقای ظریف اصلاح طلبانه محسوب می گردد. آقای ظریف با آقای روحانی کاملا فرق دارد چون آقای روحانی پیشینه اصولگرایی دارد اما این ویژگی در کارنامه آقای ظریف دیده نمی گردد. البته نکاتی جدی است که باید آنها را در نظر گرفت. الان جریان تندرو آقای ظریف را متهم به خیانت می نماید با این وجود آیا آقای ظریف از اتهامات غرب گرایی مبری است؟ آیا آقای ظریف توسط شورای نگهبان تأیید صلاحیت می گردد؟ در مجموع باید همه جوانب را دید و تصمیم گرفت.

همان طور که گفتم شاید کسان دیگری هم ظرفیت و پتانسیل کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری را داشته باشند، اما باید دید زمینه تأیید صلاحیت برای آنها وجود دارد یا خیر؟ البته نکته مهم و اساسی آن است که حتی اگر اصلاح طلبان یک نامزد قوی هم به صحنه بیاورند که مورد تأیید شورای نگهبان باشد، ازآنجاکه آسیب وارده به جریان اصلاحات براثر حمایت از روحانی هنوز بازسازی نشده، معلوم نیست نامزد اصلاح طلبان مورد اقبال مردم قرار گیرد.

اگر اصلاح طلبان امروز بر هویت مستقل خود تکیه می نمایند برای این است که می دانند دیگر با حمایت آنها مردم به یک نامزد اقبال نشان نمی دهند بنابراین نامزدی باید مورد حمایت قرار گیرد که گرایشات اصلاح طلبانه دارد و به خود اجازه ندهد که خلاف این مشی عمل کند.

یا محمدرضا خباز که پا را فراتر گذاشته و گفته است که اگر ظریف بیاید رأی می آورد: ما باید چهره های جدیدی را به مردم معرفی کنیم و نگرانی ای از رأی آوری نداشته باشیم، زیرا اگر برنامه وجود داشته باشد و نامزد معرفی شده خود را متعهد به برنامه های ارائه شده بداند، مردم رأی می دهند؛ خواه آن نامزد آقای ظریف یا یکی از دیگر عزیزان باشد. در عین حال این احتمال کاملا وجود دارد که آقای ظریف نامزد ریاست جمهوری بگردد؛ هرچند او در زمان برجام به دلیل فشارهایی که نیروهای تندرو می آوردند قسم خورد که در ریاست جمهوری نامزد نگردد اما در عالم سیاست هیچ چیزی غیرمنتظره نیست و ممکن است بیاید.

یا حتی از جناح اصولگرا هم عباس سلیمی نمین باور دارد که ظریف مناسب ترین گزینه اصلاح طلبان است. او اخیرا در گفت وگویی با نامه نیوز گفته است: در بین آقایان محسن هاشمی، اسحاق جهانگیری، علی لاریجانی و محمدجواد ظریف، به نظرم آقای ظریف بیشترین شانس را دارد که از طرف اصلاح طلبان در انتخابات1400 حمایت گردد چون حوزه کاری اش سیاست خارجی بود و عملکرد دولت در حوزه داخلی زیاد تأثیر منفی بر دیدگاه عمومی از او برجای نگذاشت.

مخالفان احتمال حضور ظریف در انتخابات 1400

در کنار چنین نظراتی شخصیت هایی هم ورود ظریف به انتخابات را محتمل نمی دانند؛ چنانکه مصطفی هاشمی طبا درباره این موضوع گفته است: آقای ظریف یک بار گفت که بعد از خاتمه کارش در وزارت خارجه به دانشگاه می رود و از آنجایی که او سعی می نماید زیر حرف هایش نزدند، شاید نپذیرد که در انتخابات حاضر گردد اما اگر هم وارد عرصه انتخابات ریاست جمهوری گردد و حتی اگر رئیس جمهور هم بگردد بازهم در حوزه اجرائی کاری از پیش نمی برد زیرا برنامه ای منسجم برای اداره کشور وجود ندارد؛ از سوی دیگر پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری برای او چندان آسان هم نخواهد بود زیرا فقط نخبگان و روشنفکران به او اقبال نشان می دهند و معمولا مردم عادی به شعارهای بی برنامه و پوپولیستی رأی می دهند.

صادق زیباکلام هم قویا ورود ظریف به انتخابات را رد می نماید و می گوید: مطلقا ظریف به میدان نمی آید و اصلاح طلبان هم نمی توانند بگویند ظریف نامزد ماست زیرا او هیچ وقت اصلاح طلب نبوده است. به فرض که او در میدان انتخابات هم حاضر گردد و همه اصلاح طلبان و اصولگرایان میانه رو هم از او حمایت نمایند و به صورت علنی در یک کنگره عظیم و عمومی بگویند که اولین و آخرین انتخاب ما ظریف است، بازهم او رأی نمی آورد زیرا مردم از نیروهای سیاسی دلزده شده اند و ظریف هم از این قاعده مستثنی نیست و به هیچ وجه جریان اجتماعی از او حمایت نمی نماید و حتی پای صندوق رأی هم نمی آید. در نهایت همان طور که گفتم در انتخابات سال آینده اصولگرایان مانند انتخابات مجلس در یک انتخابات حداقلی پیروز می شوند و فردی از جنس نمایندگان مجلس یازدهم بر کرسی ریاست جمهوری تکیه خواهد زد.

شهاب طباطبایی، یکی از اعضای شورای مرکزی حزب ندای ایرانیان هم درباره حضور ظریف به عنوان نامزد اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده گفته است: احتمال آنکه آقای ظریف به نامزدی در انتخابات1400 فکر کند کم است. نکته مهم تر این است که آقای ظریف در حوزه سیاست خارجی نقش آفرینی می نماید. کسانی که در حوزه سیاست خارجی توانمندند و بیشتر روی آن حوزه متمرکز هستند کمتر بر حوزه سیاست داخلی تسلط دارند. البته ممکن است استثنائی هم وجود داشته باشد. آقای دکتر ظریف هم جزء گزینه هایی باشد که اصلاح طلبان به آنها فکر می نمایند. آقای ظریف در نظرسنجی ها همواره جزء رده های اول تا سوم است. این میزان محبوبیت مردمی را نشان می دهد اما دلیل نمی گردد اگر میزان محبوبیت یک نفر بالا بود حتما برای ریاست جمهوری هم کاندیدای اصلی مردم باشد.

نظر ظریف درباره حضور در انتخابات1400

البته همه اینها در حالی است که محمدجواد ظریف چندوقت پیش در گفت وگویی با شبکه الفرات با قطعیت گفته بود: بنده حتما در چنین انتخاباتی شرکت نخواهم کرد. من عضو هیچ دسته بندی سیاسی در ایران نیستم و هیچ وقت نبوده ام؛ اینکه چه کسی من را در کدام دسته بندی حساب می نماید تصمیم مردم است، ولی حتما افرادی هستند که بتوانند این کار را برای جناح های مختلف سیاسی انجام دهند، اما من در آنها نیستم.

منبع: برترین ها

به "ظریف در 1400، مردم را پایِ صندوق رای می کِشاند؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "ظریف در 1400، مردم را پایِ صندوق رای می کِشاند؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید